سرگذشت من

ساعت ها زیر دوش به کاشی های حمام خیره میشوی!غذایت راسرد میخوری!ناهار ها نصفه شب،صبحانه راشام! لباسهایت دیگر به تو نمی آیند،همه راقیچی میزنی! ساعت ها به یک آهنگ تکراری گوش می دهی و هیچوقت آهنگ را حفظ نمی شوی! شبها علامت سؤال های فکرت را میشماری تا خوابت ببرد! تنهایی از تو آدمی میسازد که دیگر شبیه آدم نیست! روز های من اینگونه وشبهایم اصلأ نمی گذرد. . .